Od Taigi

Wszyscy zebraliśmy się w sali balowej, w sumie gdyby nie fakt, że przyszłam dzisiaj wcześniej, pewnie nawet o niczym bym nie wiedziała.
- Mogę wiedzieć po co to wszystko? Jesteśmy w policji, służby specjalne - Westchnęłam opierając się o ścianę i patrząc na ich uśmiechy i to jak wszystko zgodnie zamawiali
- Komendant chce żebyśmy się lepiej dogadali - Matt wzruszył jedynie ramionami
- Czasami mam wrażenie, że traktuje nas gorzej niż w szkole - Jęknęłam i również wzięłam do ręki jakąś ulotkę - A tak w ogóle nie powinien być tutaj Axel?
Kilka osób z jego biura wymieniło znaczące spojrzenia po czym zaczęła się krótka dyskusja i ktoś wyszedł, żeby zadzwonić
- Jak mogliście nie powiedzieć waszemu szefowi, że będzie się odbywać bal i dzisiaj wszystko planujemy?- Spojrzałam na nich co najmniej dziwnie 
- Wyszliśmy zanim przyszedł i tak jakoś... - Ponownie wymienili się spojrzeniami, a ja przewróciłam oczami
- Idę po coś do picia - Ogłosiłam jedynie idąc w stronę baru

Axel?

Od Axela

- Nie no, pojadę z tobą. - stwierdziłem.
- Nie, nie. - uśmiechnęła się lekko.
Pomogłem jej posprzątać po posiłku, po czym wyszliśmy z domu i wróciliśmy do siebie.

Poniedziałek... magiczne zaklęcie które odbiera ludziom radość. Poranek wyglądał tak, jak każde inne. Ubrałem się w luźne ubrania i razem z Aleksem poszliśmy pobiegać do parku. Wróciliśmy po jakiś dwóch godzinach, jeszcze zahaczyliśmy supermarket i... zoologiczny, ponieważ Aleks zobaczył w reklamie nową zabawkę i... no wiadomo. Wiem, że może to dziwne że traktuję go jak... człowieka? Lecz mam tylko jego, jest dla mnie wszystkim. [...] Po powrocie do domu zjadłem kanapkę z sałatą, ogórkiem i pomidorem po czym poszedłem do łazienki. Wziąłem prysznic, umyłem zęby i ubrałem się w czarne jeansy i koszulę. Poprawiłem włosy, a w korytarzu założyłem buty.
Czekałem na Aleksa, ten przyniósł swoje dwie obroże, rozłożył je przede mną i zaszczekał wyczekująco. Kucnąłem.
- Hm... myślę, że w tej będziesz wyglądać elegancko. - uśmiechnąłem się lekko, podnosząc łańcuszek.
Pies zaszczekał zgodnie, założyłem mu ją i wyszliśmy z domu, wsiedliśmy do auta i ruszyliśmy w stronę komisariatu.
- Cześć wszys... - rozglądnąłem się dookoła, w naszym biurze nie było nikogo.
Biurko Lucyny i Ryśka były takie jak zawsze, pełne papierów jednak brakowało ich. Zdziwiło mnie to, spojrzałem zdezorientowany na Aleksa, ten spojrzał na mnie i zapiszczał cicho.
- No nic, chyba... będziemy dzisiaj sami. - poklepałem go lekko i usiadłem za swoim biurkiem, spoglądając na miejsca kolegów z pracy, było tak dziwnie... pusto, cicho. Ciekaw byłem, czemu ich nie ma.

?

Od Taigi

Rano jak zawsze wzięłam prysznic, już chciałam wychodzić, kiedy zauważając buty, przypomniałam sobie, że nie jestem sama. Tak, takie głupie przyzwyczajenie. Weszłam do kuchni i postanowiłam chociaż zrobić jajecznicę. Kotu nasypałam karmę do miski. Po kilku minutach na dole zjawił się Alex i jego pies
- Zrobiłam jajecznicę, nie mam karmy dla psów, więc mogę jedynie pokroić jakąś kiełbasę - Otworzyłam lodówkę
- Nie trzeba, nie będziemy się naprzykrzać - Uśmiechnął się lekko, jednak szybko zaprotestowałam
- Już zrobiłam więc siadać - Wskazałam na krzesło, po czym podałam talerzyki, chleb i takie tam. Po chwili każdy z nas był zajęty swoim daniem
- Nie wypada tak, ale zaraz będę musiał się zmywać - Zaczął chłopak biorąc szklankę ze sokiem
- Rozumiem, poproszę Matt'a, żeby ze mną pojechał do lasu po samochód, więc w sumie może zobaczymy się jeszcze dzisiaj w pracy - Chwyciłam za szklankę z sokiem jabłkowym

Axel?

Od Axela

- Okey. - skinąłem głową, rozglądając się po pomieszczeniu.
Po chwili koło mnie pojawił się Aleks, usiadł koło mojej nogi i podniósł głowę, patrząc na mnie. Kucnąłem i pogłaskałem go. [...] Oglądnęliśmy jakiś film, a później poszliśmy spać. Jednak udało mi się zdrzemnąć dopiero nad ranem i już po godzinie się obudziłem. Poszedłem do łazienki, wziąłem szybki, zimny prysznic. Założyłem swoje ubrania i poprawiłem włosy i wróciłem do swojego towarzysza. Najchętniej to bym już poszedł, mam jeszcze parę spraw do załatwienia, jednak nie wypada wyjść bez słowa, a poza tym nie chcę jej budzić. Usiadłem obok łóżka, Aleks podszedł do mnie i musnął moją dłoń, abym go pogłaskał. Uśmiechnąłem się i lekko przytuliłem się do psa, a ten oparł pyszczek o moje ramię.

?

Od Taigi

Uśmiechnęłam się i ruszyłam w stronę domu. Oczywiście od razu go otwarłam i wpuściłam swoich gości, miałam tylko nadzieje, że wariat nie będzie miał mi za złe, że sprowadziłam do domu psa
- Wariat, wróciłam! - Zawołałam, pies od razu podniósł uszy w celu obadania terenu, zapewne już wyczuł mojego małego przyjaciela. Nim się spostrzegłam w moją stronę leciała czarna kulka, która zgrabnie wskoczyła na moje ramię i z zaciekawieniem przyglądała się naszym gościom. Od razu pogłaskałam go za uchem. - Axel, Alex oto mój ukochany wariat - Przedstawiłam ich sobie
- Miło nam - Zaśmiał się Axel. Odstawiłam kota na ziemię i poszłam do kuchni
- Chcesz coś do picia? - Zawołałam
- Nie dzięki - Usłyszałam jedynie. Po kilku minutach wróciłam do pokoju, gdzie zastałam czające się na siebie zwierzęta i Axela, który to wszystko obserwował
- Nalałam wam wody w miseczki, wariat pokaże ładnie gdzie jest woda - Oparłam się o kanapę, patrząc na kota, ten jednak nie zwracał na mnie uwagi, podszedł powoli do psa, jednak kiedy ten wyciągnął ku niemu pyszczek, położył mu na nim łapkę i sprawił, że oparł ją o ziemię. Uniósł zwycięsko głowę i miauknął chyba na znak, że ma iść za nim. Widząc całą tą scenę zaśmiałam się jedynie
- Chodź, pokaże Ci gdzie możesz spać - Ruszyłam w stronę schodów
- Rzeczywiście Twój kot, ma Twój charakter - Odwróciłam się do niego widząc mały uśmiech
- Z tym wyjątkiem, że to słodka kulka puchu, jemu wszystko się wybaczy - Uśmiechnęłam się lekko i otwarłam jedne drzwi - To pokój gościnny, zaraz przyniosę Ci pościel i poduszki, łazienka jest po lewej, nie pomyl bo po prawej mam sypialnie, a drzwi są takie same

Axel?

Od Axela

- Idziemy? - skierowałem te słowa do Aleksa, siedzącego na tylnych kanapach, ten zaszczekał i chwycił zębami klamkę, po czym sam otworzył sobie drzwi, zamknął je za sobą, po czym otworzył mi i dziewczynie drzwi. - Masz odpowiedź. - uśmiechnąłem się lekko.
Wysiedliśmy z auta, zamknąłem je i ruszyłem za Taigą.

?

Od Taigi

Spojrzałam na niego zaskoczona nie sądziłam że obwinia się o to, przecież nie ma za co
- Axel gdyby nie Ty, to, to coś by nas zaatakowało. Nie wiem co to było ale na pewno nie było człowiekiem - zapewnilam patrząc na niego
- Ale żyło - przeczesal włosy
- I było niebezpieczne... Axel uratowales nas, zarówno siebie jak i mnie, wierz mi nie masz się za co obwiniac - Zapewnilam
- Nie wiesz czy było
- Wystarczyło mi to co widziałam - burknelam - trzeba będzie tam posłać ludzi - odwrocilam na chwilę wzrok zamyslajac się - Wiesz... - zaczęłam nagle
- Tak? - Nasze spojrzenia znowu się spotkały
- Jakoś dziwnie mi zostawać samej na noc... Mam pokój gościnny a wariat lubi jak mamy gości i poza tym i tak chciałam Cię prosić żeby rano tam jechać po samochód a sama nie chce się tam wybierać więc no ten...

Axel?