Przyjeto

I zaakceptowalam ^^

Zap

Zaproszenie wysłane ;3

Form zrobiony

Masz ;3

Zdjęcie:

Imię: Taiga

Nazwisko: Minist

Wiek: za dwa miesiace konczy 18 lat

Osobowość: Dla nowych jest ona miła, mozna nawet powoedziec ze sympatyczna. 
Jednak jesli sie ja zdenerwuje potrafi pokazac pazurki a nawet ich uzyc, bywa arogancka, chamska, a nawet i agresywna. Uwielbia towarzystwo, dobra zabawe i zarty, jednak zna swoje granice. 
Odwazna ale i lekkomyslna, czesto ma glowe w chmurach i mysli i niebieskich migdalach. Jesli kogos polubi jest dla niego lojalna, zawsze gotowa by pomoc co by sie nie dzialo. 
Pomimo problemow w rodzinie stara sie tego nie pokazywac gdyz nie chce slyszec nie potrzebnych pytan. Woli szczera prawde niz piekne klamstwo

Inne zdjęcia:

Hmm

Nazwa może coś w stylu
Bohater od zaraz?
Superbohater?
Zwykli i niezwykli?

Jak coś to pisz tutaj ja Ci wstawie tutaj zdjęcie Tai i resztę form tylko mi tutaj udostępnij jakbyś mogła :)

Oki

Jakis pomysł na nazwę?

W sumie

Czemu nie można by spróbować

SPoko xd

To może... xd Chłopak ma supermoce jednak nie może się ujawnić gdyż grozi mu poważne niebezpieczeństwo. Ratuje twoją przed załóżmy pędzącym samochodem i się ujawnia przed nią. Ucieka a ta zaczyna go szukać itp

Tylko nie zwierzęta

Nie,nie,nie xD
Wszystko tylko nie zwierzęta :p

xd

Anioły? No sama nie wiem, jakoś to nie mój klimat xd
Może... piszesz czasem jako zwierzęta?

Odp

Można by ale aktualnie jestem na komie więc za bardzo Ci nawet nie będę mogła pomoc :\

Może upadłe anioły i anioły? *o*
Np. Twój Axel byłby szefem w siedzibie i zarządzał wszystkimi upadłymi a Tai byłaby nowa dopiero co zaczyna i wiesz :D

Hmmmm

Może jakiś nowy blog? Nie mam pojęcia już o czym pisać xd

Od Taigi

Po kilku minutach rzucania się wpadlam na iście genialny pomysł wdrapalam się na drzewo i zawolalam Axela
- Dobra koniec, poddaje się - Po czym ładnie ukrylam się wśród gałęzi, oczywiście chłopak zaczął mnie szukać a kiedy znalazł się pod drzewem strzasnelam na niego cały śnieg z drzewa
- To nie fear - zasmial się otrzepujac się z białego puchu
- Mówiłam że jestem mistrzynią

?

Od Axela

Ulepiłem kulkę ze śniegu i gdy tylko dziewczyna lekko się wychyliła zza drzewa, rzuciłem nią w nią dzięki czemu dostała w ramię. Szybko ulepiłem swój mur obronny i porobiłem zapas śnieżek tak też zaczęła się wojna na śnieżki.

?

Od Taigi

Usmiechnelam się przytulajac do chłopaka
- Ja Ciebie też kocham głupolu - odsunelam się lekko
- Głupol- podniósł jedną brew do góry a w mojej ręce znalazła się kulka z śniegu
- A owszem - rzucilam w niego zaczynając się śmiać jak mała dziewczynka, odbieglam chowajac się za drzewem i rzucając kolejna śnieżka
- Taiga serio chcesz się w to bawić - usłyszałam jego kroki na śniegu
- Jestem mistrzynią w rzucaniu sniezkami!-zawolalam ze śmiechem
?

Od Axela

Uśmiechnąłem się lekko.
- Może poczekajmy z tym, w domu... z ojcem nigdy nie wiadomo, może wlecieć nagle do pokoju pytając czy też słyszeliśmy te koty. - spojrzałem na nią wymownie, dziewczyna się zaśmiała.
- Okey. - uśmiechnęła się lekko.
- Kocham Cię. - szepnąłem po chwili całując ją.

?

Od Taigi

Zaczęłam się rozglądać dookoła, widoki były wręcz cudowne, nie mogłam od nich oderwać wzroku
- Jak tu pięknie - powiedziałam w końcu robiąc kilka kroków w przód
- Tylko uważaj - chłopak od razu chwycił mnie za rękę a ja z uśmiechem na twarzy skinelam głową
- Wiesz jak przez praktycznie całe życie, żyjesz na ciepłych krajach to takie widoki są wręcz niesamowite - spojrzalam na niego a ten Przytulil mnie mocno do siebie
- Przepraszasz Tai, naprawdę - wyszeptal mi do ucha na co się usmiechnelam
- Nie jestem zła - odpowiedzialam szczerze z uśmiechem - Mogę Ci to nawet pokazać dzisiaj w nocy, ale musimy być sami, nawet Aleks będzie musiał spać na dole - zacisnelam pięści na jego kurtce a
dolną warge lekko przygryzlam

?

Od Axela

- Rekreacyjnie, dla zabawy owszem. - odpowiedziałem.
Pomogłem ojcu posprzątać po czym razem z Taigą wyszliśmy z domu.
- Gdzie idziemy? - spytała.
- Niespodzianka. - uśmiechnąłem się lekko.
Doszliśmy do miejsca, gdzie stał już gotowy helikopter i pan, który miał nas dowieźć w dane miejsce.

Dziewczyna spojrzała na mnie lekko zaskoczona. Zajęliśmy tylne siedzenia i wzbiliśmy się w powietrze. Po kilku minutach byliśmy u celu, mężczyzna zgasił silnik (?)
- 5-10 minut i wracamy. - powiedziałem.
- Nie ma problemu, zaczekam. - uśmiechnął się miło.
Tai miała związane oczy chustą, doprowadziłem ją na bezpieczną odległość od krawędzi i odwiązałem jej chustę aby mogła zobaczyć te piękne widoki.

?

Od Taigi

Spojrzalam na niego zaskoczona, może powinnam z nim porozmawiać na spokojnie dzisiaj a nie wczoraj. Westchnelam cicho łapiąc go za rękę
- Alex ale ja Ci nie kazałam tego rzucać nie chciałam żebyś się tak narażał, nie miałam nic przeciwko temu że jezdzisz - Wyjasnilam cały czas patrząc na niego
- Tak chyba będzie lepiej, nie będzie mnie już nic kusilo - wstał, jego ojciec obserwował nas przez chwilę po czym wyszedł
- Też byłem kiedyś młody - usłyszeliśmy jedynie za plecami
- Wybacz mi - wyszeptal zetknelismy się czołami
- A mam inny wybór? - zapytałam z uśmiechem - Tylko nie rezygnuj z tego co lubisz, ale rób to z głową to wszystko. Wolę mieć pewność że jak gdzieś wyjdziesz z kolegami to wrócisz w jednym kawałku - kciukiem dotknelam jego policzka
- Dobrze - zbliżył się jeszcze trochę do mnie a ja go pocalowalam
- Ale to nie jest definitywny koniec jezdzenia, prawda? Chodzi mi o takie dla zabawy dla siebie
?

Od Axela

Westchnąłem gdy dziewczyna zamknęła za sobą drzwi.
- I co ja mam teraz zrobić? - położyłem dłoń na głowie Aleksa. - Znaczy, wiem co wybieram ale... - pies spojrzał na mnie niezrozumiale, westchnąłem.
Położyłem się i po długim czasie usnąłem.

Obudziłem się wcześnie, całą noc źle mi się spało, nie dawały mi spokoju słowa Taigi, kochałem i ją i ten sport, jednak wybór był prosty... ubrałem się, założyłem buty, kurtkę i czapkę. Wziąłem w rękę swoje dwie zapasowe deski. Wyszliśmy z Aleksem schodami ewakuacyjnymi aby nikogo nie pobudzić, poszliśmy najpierw na targ gdzie opchnęliśmy deski. Wróciłem do domu, nikt już nie spał, po kilku minutach namysłu, zszedłem na dół ubierając kurtkę na schodach.
- A ty gdzie, śniadanie... - spojrzeli na mnie zaskoczeni.
Zapiąłem kurtkę i wziąłem deskę i kask.
- Muszę coś załatwić. - powiedziałem jedynie.
Razem z Aleksem wyszliśmy z domu i ruszyliśmy na skocznie gdzie oczywiście był Nick i jego kumple, lekko się zdziwił, gdy mnie zobaczył. Chciał coś powiedzieć, jednak mu przeszkodziłem. Rzuciłem mu pod nogi deskę i kask, co tu oznaczało że się poddaję, że nie będę z nim więcej rywalizował. Ten uśmiechnął się zwycięsko, jak by dokonał właśnie nie wiadomo czego. Bez słowa odeszliśmy.
- A wiesz co, teraz mi jakoś... lżej. - uśmiechnąłem się lekko, Aleks zaszczekał radośnie merdając ogonem.
Ulepiłem kulkę ze śniegu i rzuciłem mu ją "bawiliśmy" się tak przez całą drogę do miasta, weszliśmy do miejsca, gdzie zajmowali się przewozem różnych rzeczy helikopterami. Załatwiłem co trzeba i wróciłem do domu. Rozebrałem się w korytarzu i podszedłem do stołu, gdzie nadal odbywało się śniadanie.
- Jesz? - spytał od razu.
- Nie, nie jestem głodny. - odpowiedziałem.
- Gdzie masz deskę i... - zmierzył mnie wzrokiem.
- Skończyłem z tym. - powiedziałem jedynie.
- I że ty mu... zwariowałeś... - westchnął popijając herbatę.
- Owszem, zwariowałem... z miłości. - powiedziałem wyciągając zza pleców kwiaty i uśmiechając się lekko do dziewczyny. Podszedłem do niej i kucnąłem. - Przepraszam, zachowałem się jak szczeniak... - powiedziałem kucając przed nią i trzymając przed sobą kwiaty. - Ale ja już dawno wybrałem. - szepnąłem.

?

Od Taigi

Usiadlam na łóżku i spojrzałam na niego po czym westchnelam
- Za to że kochasz ryzyko? - zapytałam jedynie
- W pracy nigdy Ci to nie przeszkadza - zauważył
- Axel... Idę spać, martwilam się jak cholera. Zastanów się co kochasz bardziej - wstalam i podeszlam do drzwi
- Nie śpisz ze mną? - Zapytał jakby zaskoczony
- Masz odpoczywać, dobranoc zobaczymy się na śniadaniu

?